Uranium in Zeeuwse bodem
Gepubliceerd op: 16-01-2011, 13:01 uur
Door: Roland de Jong
MIDDELBURG - Op zeker vier locaties in Zeeland zit uranium in de grond. Dat is al sinds 1969 bekend, maar tot op heden is met de informatie weinig gedaan. Dat meldt milieuorganisatie World Information Service on Energy (WISE).
Volgens WISE blijkt de aanwezigheid van uranium uit documenten van de Rijks Geologische Dienst (RGD). De documenten zijn gemaakt in de periode 1969-1971 en tonen de aanwezigheid van uranium in Burgh-Haamstede, Tholen, Westkapelle en in de Westerschelde. De documenten zouden zijn herontdekt bij het samenstellen van de website www.kernenergieinnederland.nl. Op die site staat veel meer informatie over de geschiedenis van het Nederlandse kernenergiebeleid.
Dat het uranium in de Zeeuwse bodem nuttig kan zijn, blijkt wel uit de destijds gemeten waardes. "De gemiddelde waarde uraangehalte van de in Haamstede gevonden monsters bleek 116.5 ppm. te zijn. Dat komt overeenkomt met 0.013% U3O8 (uranium). Ter vergelijking: in Namibië is de gemiddelde waarde 0,029 en in Niger 0,22%. Het is onbekend uit welke van de 15 Kazakstaanse mijnen Borssele momenteel precies haar uranium haalt maar de waarden van het daar gewonnen uranium variëren tussen de 0.057% en 0,093%", zo meldt WISE.
Buitenland
Volgens Peer de Rijk, woordvoerder van WISE, zou het goed zijn als de informatie alsnog goed wordt bestudeerd. “Het erts is ongeveer even 'rijk' aan bruikbaar uranium als wat we nu uit Afrika of Kazakstan halen. Delta wil nieuwe kerncentrales bouwen in Borssele. Een belangrijk motief voor deze keuze is energieonafhankelijkheid. Voor de huidige centrale wordt echter uranium gehaald uit Kazakstan. Dit is een dictatoriaal geregeerd land waar onafhankelijk toezicht en milieuwetgeving niet of nauwelijks bestaan. Met de aangetoonde voorraden uranium in Zeeland kan Delta er voor kiezen om minder afhankelijk te worden van het buitenland. Ook kan ze haar verantwoordelijkheid nemen voor de hele keten van haar productie."
Het winnen van het uranium heeft natuurlijk gevolgen voor het Zeeuwse landschap, de natuur en het milieu, de recreatie- en toerisme sector, de agrarische sector en de Zeeuwse bevolking. WISE gaat er van uit dat Delta in elk geval de mogelijkheid echter serieus zal onderzoeken. "Want, waarom zou je het uranium uit Niger, Namibië of Kazakstan halen als het in dezelfde mate beschikbaar is om de hoek, in Zeeland zelf?", zo laat De Rijk weten.
Volgens WISE zijn er bovendien veel mogelijke voordelen verbonden aan winning in Zeeland zelf. "Het afval dat overblijft na winning van het bruikbare uranium is radioactief. Ongeveer 85% van de in het erts aanwezige radioactiviteit blijft achter in de zogenaamde tailings, de voor de kerncentrale onbruikbare delen. In Afrika wordt dat naast de mijn opgeslagen, in de open lucht, onbeschermd, in grote dijklichamen."
"In Nederland zal dat zelfde ertsafval grotendeels onder de normen voor radioactief afval vallen en dus als zodanig behandeld moeten worden. De COVRA, de centrale tijdelijke opslagplaats voor al het Nederlandse radioactieve afval, is vlakbij. Nederlandse milieueisen bij winning en afvalbeheer van uraniumwinning zullen de prijs van uranium opdrijven. Maar dat zou geen punt moeten zijn; ketenverantwoordelijkheid kost nu eenmaal geld en Delta zegt zelf altijd dat de prijs van uranium nauwelijks of geen invloed heeft op de prijs van de geproduceerde elektriciteit."
Rendabel
Dat er destijds weinig met de informatie is gedaan, heeft volgens De Rijk zo zijn redenen. "De toenmalige regering deed verder onderzoek en concludeerde dat het niet economisch rendabel was om het uranium uit de grond te halen. Maar inmiddels levert uranium veel meer op. Bovendien is een belangrijk motief voor nieuwe kerncentrales de vermindering van de afhankelijkheid van andere landen voor de energievoorziening. Uranium komt nu uit landen als Kazakstan, Australie, Niger, Namibie en Canada. Maar daar raakt het op en wordt het in elke geval steeds moeilijker om het uit de grond te halen; de Canadezen en Australiers beschermen hun milieu steeds beter en uraniumwinning past daar niet in. In Afrika is veel minder wetgeving en toezicht en wordt het uranium gewonnen op een manier die grote milieuschade veroorzaakt en de arbeiders en omwonenden radioactief besmet."
